من نویسنده جدید این وبلاگ هستم(محمدرضا).خوشحالم که توی این وبلاگ باهمکاری همایون،الهام ومرجان می نویسم وخوشحال ترازاین که شاید سهمی درگسترش فرهنگ کتابخوانی دراین جامعه داشته باشیم.حاشیه نمی رم به قول معروف:«زتعارف کم کن وبرمبلغ افزای»

اولین پست من معرفیه کتابیه که به زیورطبع آراسته نشده.نویسنده اون هم بنابه دلایلی ازحق انتشاروکپی رایتش صرف نظرکرده.من لینک دانلود این کتاب روکه بافرمتpdfبارگذاری شده روبراتون گذاشتم.

http://mamrizzio.persiangig.com/document/fereydoon.pdf

وامامعرفی کتاب:«فریدون سه پسرداشت»نوشته عباس معروفی رمان نویس مقیم آلمان که هم اکنون دربنیادهنری هاینریش بل مشغول به کارمی باشد.داستان زندگی مردی ست به نام حاج فریدون امانی که چهارپسرداشت ویک دختر(برعکس عنوان کتاب!)اززبان پسرکوچکش.به سبک رئالیسم جادویی یاهمان جریان سیال ذهن که ادامه سبک کتابهای قبلی معروفی مثل سمفونی مردگان،پیکرفرهاد وسال بلواست.داستان درسالهای قبل وبعدازانقلاب ونیزدوران پرالتهاب سال۵۷می گذردوتحولات سیاسی-اجتماعی آن دوران تاثیرخود را بر اخلاقیات وهمچنین سرنوشت افرادخانواده حاج فریدون امانی (صاحب کارخانه لاستیک سازی بی-اف گودریچ)که به گفته صریح خودِعباس معروفی همه شخصیت هاواقعی هستند،می گذارد.

این کتاب در وزارت ارشادهنگام ممیزی سیصدمورداصلاحی داشت که نویسنده از انتشارآن درایران خودداری کرد وآن رادراینترنت به صورت رایگان منتشرکرد.معروفی الان درحال نوشتن رمان« تماماً مخصوص»است.

در چیستی عشق

کتاب این هفته:

   ضیافت- درس عشق از زبان افلاطون- نویسنده: افلاطون- مترجم: محمود صناعی- نشر جامی- 173 صفحه- چاپ چهارم، 2000 تومان

درباره­ی کتاب:

   موضوع این رساله­ی زیبای افلاطون، پیرامون پاسخ این پرسش است که «عشق چیست؟»

   باری به راستی، عشق چیست؟! آیا کسی می­تواند منکر عشق گردد؟ پس عشق وجود دارد. مگر «احساس» عاشقانه را می­توان منکر شد؟! اما درک و شناخت دقیق این ویژگی آدمی، کاری بس مشکل است. «عشق» مختص آدمی نیست؛ بلکه پدیده­ای است که جلوه­های آن در سایر حیوانات نیز دیده می­شود.

آیا می­توان «عشق» را مترادف با «دوست­داشتن» دانست؟ یا این دو، مقوله­های نزدیک به هم­اند؟! باری شاید بتوان گفت که این دو از یک جنس­اند.

   امروزه علم، بی­تعصب­تر از آن است که این حقایق را به چوب طعن و سرزنش پس زند. بلکه به شناخت آنها و علل پیدایش آن می­پردازد. حتی در مورد نمونه­های تاریخی آنها می­توان به حالت تسامح نگریست و به تشریح علل علمی آنها پرداخت.  

_{دوره گرد(۱۷)}